مواد و طرح های مورد استفاده برای تجهیزات ضد انفجار

تجهیزات ضد انفجار امکان استفاده از مواد مستحکم و سازه های فعال را برای جلوگیری از اشتعال ناخواسته مواد قابل اشتعال در مکان های خطرناک می دهد. برخلاف تجهیزات اصلی موجود در فروشگاه سخت افزار یا لوازم الکترونیکی محلی شما، این واحدهای پیشرفته برای کاهش ایجاد جرقه از طریق مواد غیر آهنی طراحی شده اند.

کاربرد دستگاه های ضد انفجار (مانند الکتروموتور ضد انفجار یا الکتروموتور ضد انفجار وگ WEG ) با اجزای بدون جرقه (در ادامه در این مورد بیشتر خواهد شد) را می توان در دستورالعمل های OSHA تحت فهرست 1910.146 پیوست D-Confined Space Pre-Entry Check لیست یافت، که نشان می دهد ابزارهای الکتریکی مورد استفاده در فضاهای محدود باید بدون جرقه باشند. .

این مقاله انواع مختلف مواد مورد استفاده برای تجهیزات ضد انفجار و همچنین طرح های بخش 1 و بخش 2 را بررسی می کند که به این واحدها کمک می کند تا از جرقه (از طریق جداسازی داخل مجراها یا محفظه های ضد انفجار) از تعامل با مواد قابل اشتعال در محیط خارجی و قابل اجرا جلوگیری کنند. .

طرح های ضد انفجار بخش 1 و بخش 2

تجهیزات ضد انفجار طرح های پیچیده ای برای جلوگیری از جرقه زدن ترکیبات قابل احتراق در خارج از محفظه یا واحد دارند. مواد قابل اشتعال همچنان مجاز به ورود به چنین واحدهایی هستند، از طریق نقاط ورودی غیرگاز، پوشش ها و دیگر منافذ کوچک. از نظر تئوری، جلوگیری از نفوذ کامل گاز غیرممکن است. این اصلی است که طراحی تجهیزات ضد انفجار را تقویت می کند. بنابراین، تمرکز بر جلوگیری از ورود گاز خطرناک به واحد نیست، بلکه در عوض جلوگیری از فرار فعل و انفعالات فرار به محل خطرناک است. یک مسیر شعله مناسب باید ایجاد شود تا گاز قبل از خروج از محفظه یا واحد وارد شود، عبور کند و خنک شود. مسیرهای شعله برای تجهیزات ضد انفجار معمولا طولانی و باریک هستند و باعث طولانی شدن خروج گاز می شوند. این به آن اجازه می دهد تا هنگام خروج از دستگاه به اندازه کافی خنک شود.

برای فن های ضد انفجار، طرح های بدون جرقه باید گنجانده شود تا ایجاد جرقه در حین کار کاهش یابد. این امر با استفاده از مواد غیرآهنی و بدون جرقه مانند آلومینیوم و به حداقل رساندن تماس بین اجزای ثابت و چرخان واحد خنک کننده (همچنین به عنوان نوع A تحت طبقه بندی های AMCA استاندارد 99-0401 طبقه بندی سازه های مقاوم در برابر جرقه شناخته می شود) به دست می آید. طراحی پنکه های نوع A به پوششی روی شفت فن یا شفتی که از مونل ساخته شده است متکی است. طراحی های بدون جرقه نوع B برای فن ها از چرخ های آلومینیومی و حلقه های مالشی برای جلوگیری از تماس بین قطعات ثابت و متحرک استفاده می کند. نوع C کمترین میزان محافظت را در برابر جرقه ارائه می دهد.

طرح های نوع A و B بیشتر برای محیط های بخش 1 قابل استفاده هستند، جایی که جریان های هوایی خطرناک در عملیات های روزمره وجود دارند. نوع C ممکن است برای محیط های بخش 2 مناسب تر باشد، جایی که جریان هوای خطرناک معمولاً وجود ندارد و ممکن است فقط در هنگام تصادف یا خرابی تجهیزات ظاهر شود.

مواد ضد انفجار (بدون جرقه)

جرقه های الکتریکی منبع اصلی احتراق در بسیاری از ماشین ها و ابزارهای اطراف تاسیسات صنعتی هستند. برای کاهش ایجاد جرقه، تجهیزات ضد انفجار معمولاً از مواد بدون جرقه ساخته می شوند. با در نظر گرفتن این موضوع، بیشتر فلزات غیر آهنی مورد استفاده برای سیستم های ضد انفجار دارای رسانایی حرارتی بالایی هستند.

آلیاژهای مس-آلومینیوم، فولاد ضد زنگ، نقره، آلومینیوم و فولاد گالوانیزه نمونه هایی از فلزاتی هستند که جرقه ندارند. این مواد علاوه بر اینکه جرقه نمی زنند، کمتر در معرض خوردگی هستند و به آنها اجازه می دهد دوام بیشتری داشته باشند و در برابر عوامل خورنده مانند حلال ها و مایعات پاک کننده ساینده یا اتمسفر از جمله سطوح بالای رطوبت و رطوبت مقاومت کنند. فلزات بدون جرقه معمولاً به اندازه فلزات تولید کننده جرقه مانند آهن قوی نیستند. به همین دلیل، آنها باید به درستی نگهداری شوند و علائم زوال باید به طور فعال از طریق تعمیر و نگهداری یا جایگزینی برطرف شود.

مواد غیر فلزی و بدون جرقه نیز معمولاً در تجهیزات ضد انفجار استفاده می شود. این شامل پلاستیک، چوب، پلیمرهای ترموپلاستیک، چرم و غیره می شود. این مواد بیشتر برای ساخت ابزارهای بدون جرقه مانند چکش، بیل و دستکش استفاده می شوند. برای سیستم های روشنایی ضد انفجار، از پلیمرهای مقاوم بدون جرقه، مانند پلی کربنات یا فیبر کربن، ممکن است برای جلوگیری از ایجاد جرقه استفاده شود.

جرقه های سرد و بهترین روش ها

برخلاف تصور رایج، عدم جرقه زدن ایجاد جرقه را به طور کامل نفی نمی کند. در برخی موارد، چنین تجهیزاتی می توانند "جرقه های سرد" ایجاد کنند. اما از آنجایی که این نوع جرقه به دلیل خاصیت حرارتی کم، نمی تواند دی سولفید کربن - ماده ای با کمترین نقطه اشتعال - را مشتعل کند، بی خطر در نظر گرفته می شود. علاوه بر این، جرقه هایی که در اثر ضربه ناگهانی یا اصطکاک شدید ایجاد می شوند، ممکن است توسط تجهیزات جرقه زن و بدون جرقه نیز تولید شوند. برای اینکه این نوع جرقه خطرناک شود، جرقه باید بسیار داغ باشد و برای مدت زمان معینی وجود داشته باشد - به اندازه ای که بتواند ماده قابل اشتعال را روشن کند.

رعایت بهترین شیوه های مربوط به تجهیزات ضد انفجار بدون جرقه می تواند تضمین کند که ویژگی های بدون جرقه آنها به خوبی حفظ می شود. توصیه می شود اینگونه وسایل دور از مواد آهنی و آلاینده ها نگهداری شوند. علاوه بر این، به دلیل امکان تشکیل استیلیدهای فرار، مواد نباید مستقیماً با استیلن برخورد کنند. در صورت وجود رطوبت می توان ایجاد این ماده را ساده کرد. در نهایت، تهویه مناسب ممکن است از تجمع یا تجمع ترکیبات خطرناک در اطراف مواد بدون جرقه جلوگیری کند.

منبع نوشته : فروشگاه مگاکو